Χρόνια σου πολλά Άγγελέ μου

Αφιερωμένο στον μοναχογιό μου Daniel, στα 8α γενέθλια του...

Σαν σ’έπαιρνα αγκαλιά κάθε φορά,
Θυμάμαι τα μάτια σου,
Εκείνα τα αθώα σου παιδικά ματάκια...
Κι εκείνο το αγνό χαμόγελό σου ψυχούλα μου...
Καθρεφτιζόταν η χαρά κι η ομορφιά του κόσμου στο πρόσωπό σου...!
Όλος ο παράδεισός μου εσύ καρδούλα μου...
Εσύ το παν...
Εσύ τα πάντα μου...
Ερχόσουν αφήνοντας τους φίλους σου τρέχοντας κοντά μου,
όταν ερχόμουν από την δουλειά,
ξέροντας πως το πρώτο πράγμα που θα έκανα ήταν
να γονατίσω ακόμα και στις λάσπες....
για να σε πάρω αγκαλιά μικρό μου καναρινάκι
και μετά,
σαν σε ιεροτελεστία, θα χάιδευα στοργικά το κεφάλι σου
θα ανακάτευα τα μαλλιά σου...χαμογελώντας σου στοργικά.

Ο νους μου ταξίδευέ τότε σ’ ένα άλλο παιδί
Κάποτε, πριν χρόνια πολλά ...
που μεγάλώνε δίχως γονείς...
και όταν έβλεπε άλλα παιδιά να τα χαϊδεύουν οι γονείς τους.
πήγαινε δειλά - δειλά κι εκείνο κοντά...
περιμένοντας μήπως και το χαϊδέψουν κι αυτό το κεφαλάκι του...τα μαλλιά του...
‘ χαϊδέψτε μου λιγάκι και μένα κυρία το κεφαλάκι μου...
κανένας δεν με χαϊδεύει ποτέ  εμένα...’
μα κανείς δεν το πρόσεχε...και εκείνο πονούσε... ζήλευε...
χαμήλωνε τα μάτια... και απομακρυνόταν σκυφτό...
και πάντα έλεγα μεγαλώνοντας,
ποτέ δεν θα αφήσω το παιδί μου και κανένα παιδί του κόσμου να νιώσει το ίδιο...
κι όταν σε είχα αγκαλιά, και κάποιο παιδάκι δίχως πατέρα ερχόταν κοντά μας,
το φώναζα κι εκείνο... θυμάσαι καρδούλα μου; και το αγκάλιαζα σαν πατέρας του,
χάιδευα το κεφάλι του και εκείνο χαιρόταν,... η  ψυχούλα μου... κι εσύ χαιρόσουν μαζί..............

Ο μπαμπάς έφυγε από το σπίτι...
Έπρεπε, δεν γινόταν διαφορετικά...
 Θυμάμαι το κλάμα σου το γοερό...
τα ματάκια σου τα μελιά, που πια δεν γελούσαν...
και σφίγγεται η ψυχή μου Θεέ μου...αχ θεέ μου...
Αυτό το αχ θα με φάει μια μέρα... μα δεν με νοιάζει...
Εγώ θα πληρώσω τα λάθη μου... πρέπει να τα πληρώσω...
Μόνο να μην μου κλαις αγάπη μου... τα δάκρυα άστα για μένα
Κι αυτή τη στιγμή που σου γράφω κλαίω, δεν βλέπω τι γράφω...
Εσύ να γελάς ανέμελα αγόρι μου... ζωή μου...
Με καίει που δεν είμαι μαζί σου τώρα που με χρειάζεσαι τόσο πολύ...
Εγώ που έλεγα ποτέ δεν θα σε αφήσω... ποτέ... γιατί να τα φέρνει έτσι η ζωή;...
Άραγε τώρα...
Θα βρεθεί κάποιος άλλος πατέρας κάποιου άλλου παιδιού...
Να σε αγκαλιάζει κι εσένα μαζί με το δικό του,
να μη ζηλεύεις, που ‘σαι μικρό και απροστάτευτο;...
Να θυμάσαι μόνο ένα...
Αν ποτέ με χρειαστείς, ότι χρειαστείς...
Θα έρθω σαν τον άνεμο...
Θα γίνω εγώ ο άνεμος...
θα τρέξω όπου κι αν βρίσκεσαι, όπου κι αν βρίσκομαι..
Δεν είσαι μόνο σου...υπάρχω εγώ, και θα υπάρχω για σένα ακόμη κι άν πεθάνω!
Χρόνια Πολλά Άγγελέ μου... σε λατρεύω!!
ο μπαμπάς σου!