Αγγελοι περπατούν στη γή

 © Νίκος Ράμμος
 
Ευωδιά γιασεμιού στις γωνιές του ουρανού
το άρωμά σου
σαν αγγέλων ψαλμοί, τρυφερή μουσική
η λαλιά σου
Μοιάζει με αύρα θολή σαν ομίχλη πυκνή
η θωριά σου
και σαν κήπος Εδέμ, μια ανοιχτή αγκαλιά
η καρδιά σου

Κρύο κάνει στη γή, κι εσύ σε φυλακή
νοιώθεις φώς μου
πόνοι, πίκρες, καϋμοί, μα εσύ πάντα εκεί
ο άνθρωπός μου
να ριγάς, να λυγάς, μή μου κλαίς, σάν πονάς
τον πόνο σου δώσ’ μου
και μη φύγεις ποτέ, μείνε για μιά ζωή
ο άγγελός μου

Αγγελοι περπατούν στη γή
κι εσύ 'σαι ο δικός μου
σύ μου ζεστένεις την ψυχή
και μ' αναστένεις φώς μου

σου απλώνω χέρι να πιαστείς
καρδιά να ξαποστάσεις
με τσακισμένα τα φτερά
πόσο μακρυά να φτάσεις