Στα όνειρα σε βλέπω

 © Νίκος Ράμμος
 
Κάνω όνειρα, και πάλι
έγινα ξανά παιδί
χτίζω κάστρα και παλάτια
που κανείς δεν θα τα δεί
απο σύννεφα πλασμένα
με καρδούλα παιδική

δεν κοιμάμαι πια τις νύχτες
τρέμω μήπως δε σε δω
θέλλω να 'σαι η μόνη σκέψη
όνειρο μοναδικό
να 'ξερες πόσο μου λείπεις
που θαρρώ θα τρελλαθώ

Βλέπω σύννεφα κοντά μου
και πιο πέρα τα αστέρια
μα, μονάχος μου πετάω
αδειανά τα δυό μου χέρια
να σου δώσω απ τα φτερά μου
να 'μαστε σαν περιστέρια;