|
Μάννα, γιατί πνίγεις τα παιδιά σου;
® Νίκος -Ράμμος-Καπαλίδης
Κουράστηκα να φεύγω μακρυά σου με θανατώνει πάντα τόσο η απονιά σου με εφτά σφραγίδες κλείνει η αγκαλιά σου σε λάτρεψα, θα σ' αγαπώ, μα φεύγω, γειά σου!
Σε κάθε ύψωμα γυρνώ, κοιτάζω πίσω φωνάζει μέσα μου η ψυχή να μη σ' αφήσω τα βλέφαρα μου κλείνω μη δακρύσω πετάω πέτρες πίσω, για να μη ξαναγυρίσω
Μ' έδιωξες άπειρες φορές απο κοντά σου μα ξανα-γύριζα σαν το πιστό σκυλί σιμά σου δεν ήμουν ο άσωτος εγω μα η καρδιά σου Ελλάδα, μάννα, γιατί πνίγεις τα παιδιά σου;
|