Ενας θάνατος μικρός

 © Νίκος Ράμμος Καπαλίδης
 
Οταν αργά στο σώμα μου
ο ιδρώτας σου κυλά
και τα μαλλιά σου ξέπλεκα
τα χείλη μου χαϊδεύουν
θαρρώ πως ζώ σε όνειρο
ψυχούλα μου γλυκειά
στα μάτια σου τα μάτια μου
θάλασσες αγναντεύουν

όταν τα χείλη σου φιλώ
όταν σε ανασαίνω
παύει το αίμα να κυλά
νοιώθω σαν να πεθαίνω

Ενας θάνατος μικρός
είναι ο έρωτάς σου
μα μ' ανασταίνεις πάντοτε
ξανά με τα φιλιά σου